((سحرگاهان))

هفت میلیارد و اندی آدمی به کناری

و تو به کناری...............

چه نیرومند است قشون سرزمین چشمانت.....

و من فرهاد وار، سردار کمند زلفانت...................

((به دریا بنگرم دریا تو بینم به صحرا بنگرم صحرا تو بینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت نشان از قامت رعنای تو بینم))

به هر کویی که نجوا می کنم .... پژواک نام تو جویم.................

سحرگاهان که با عشق نغمه زدم :((بی همگان بسر شود بی تو بسر نمی شود))

هنوز در نبرد تاب گیسوان توبودم که باد صبا چنین حکایتم کرد:

((خمر من و خمار من باغ من و بهار من

خواب من و قرار من، بی تو بسر نمی شود))

بهمن 1401